{"id":56,"date":"2022-02-09T13:06:29","date_gmt":"2022-02-09T13:06:29","guid":{"rendered":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/wp\/?page_id=56"},"modified":"2022-02-09T13:06:29","modified_gmt":"2022-02-09T13:06:29","slug":"wetenschappelijke-onderbouwing","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/?page_id=56","title":{"rendered":"Wetenschappelijke onderbouwing"},"content":{"rendered":"\n<p>Het is algemeen bekend geworden dat natuur gezond is. \u201cVan buiten word je beter\u201d, vatten Van den berg en Van den Berg (2001) het samen, en in Engeland staat \u2018Ecotherapy\u2019 op de volksgezondheidsagenda (<a href=\"http:\/\/www.mind.org.uk\/\">www.mind.org.uk<\/a>). Deze erkenning kan bogen op een fundering in brede evolutionaire theorie, die wijst op het feit dat de mens in de natuur is gevormd. Daarom:<\/p>\n\n\n\n<p>1.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; hebben mensen een aangeboren veel sterkere affiniteit met levende dan met niet-levende dingen, of dit nu \u2018biophilia\u2019 of \u2018biophobia\u2019 is (Kahn 1997).<\/p>\n\n\n\n<p>2.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; worden mensen overal ter wereld meer aangetrokken tot open, savanne-achtige landschappen dan tot gesloten bos (Ulrich 1977).<\/p>\n\n\n\n<p>3.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; moeten wij ons ook zorgen maken of er in de moderne samenlevingen niet een veel te grote spanning aan het groeien is tussen wie wij zijn en hoe wij leven, met steeds meer pathologie tot gevolg (Gullone 2000).<\/p>\n\n\n\n<p>Dat natuur je beter maakt is ook de uitkomst van veel medisch en psychologisch experimenteel onderzoek, gebruik makend van zelfrapportages maar ook van objectieve metingen van bijvoorbeeld stresshormoonniveaus, fysiologie en morbiditeit. Deze uitkomsten kunnen worden gegroepeerd in drie gebieden (Van den Berg en Van den Berg 2001; Davis 2004):<\/p>\n\n\n\n<p>(1)&nbsp;&nbsp;&nbsp; Natuur als bron van rust, ontspanning, mindfulness en recuperatie. Zie bijvoorbeeld de overzichten van Hartig<em>&nbsp;et al<\/em>. (1991), Ulrich (1993), Korpela&nbsp;<em>et al.<\/em>&nbsp;(2008) en Hartig (2008).<\/p>\n\n\n\n<p>(2)&nbsp;&nbsp;&nbsp; Natuur als bron voor geestelijke en lichamelijke weerbaarheid. Kaplan and Talbot (1983) en Kellert en Derr (1998), bijvoorbeeld, beschrijven de (beklijvende) groei van (zelf)vertrouwen en verminderde behoefte aan controle door intensief contact met de natuur.<\/p>\n\n\n\n<p>(3)&nbsp;&nbsp;&nbsp; Natuur als bron voor persoonlijke groei en betekenisverlening. Deze diepe veranderingen worden onder andere beschreven door Easley et al. (1990), Kaplan en Kaplan (1989) en Davis (1998).<\/p>\n\n\n\n<p>In de ontwikkeling van Het Pad gaat het om alle drie gebieden tegelijkertijd. Goede verwachtingen over de werking van Het Pad zijn gebaseerd op bovenstaande uitgebreide literatuur. Ook de evolutionaire theorie ondersteunt&nbsp; optimisme over het therapeutisch vermogen van lang en doelgericht lopen in de natuur; we doen dan immers precies wat miljoenen jaren het grote evolutionaire voordeel van ons rechtop gaan is geweest.<\/p>\n\n\n\n<p>Aan de andere kant staat dat pati\u00ebnten met psychische aandoeningen nog nauwelijks in beeld zijn geweest in onderzoek. Het experiment van Roe en Aspinall (2011) vormt een van de schaarse uitzonderingen. Zij namen groepjes psychisch gezonde en psychisch niet-gezonde mensen mee op korte wandelingen in de stad en in de natuur, en onderzochten het effect in termen van bovenstaand gebied 2. Voor alle groepen had de wandeling een positief effect, en was dit effect groter bij de wandeling in de natuur. Voor de geestelijk niet-gezonde mensen gold dit nog sterker. Ook hier vinden we dus een aanwijzing voor de effectiviteit van een Pad als therapeutisch middel.<\/p>\n\n\n\n<p>Ook al zullen de effecten altijd positief zijn, niemand komt echt uit een chronische depressie, vermoeidheid of burn-out &nbsp;door een uur lopen. De diepgang en beklijving van de noodzakelijke verandering vergt, zo is onze hypothese, een \u2018lang-gang\u2019 van het contact met de natuur. Ter ondersteuning van deze hypothese is op te merken dat de experimenten die effecten meten in gebied 3 bijna altijd langdurig zijn, bijvoorbeeld een wandeltocht van een week. Deze experimenten betroffen echter tot nu toe nooit mensen met chronische aandoeningen, en zijn ook nog vrijwel nooit volgens de standaarden van volwaardig wetenschappelijk onderzoek opgezet. Voor het bereiken van een echte \u2018evidence-based\u2019 status van Het Pad is dus, ondanks alle positieve aanwijzingen, een volledige medisch-wetenschappelijke toetsing nodig.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Literatuur<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Davis<\/strong>, J. (1998). The transpersonal dimensions of ecopsychology: Nature, nonduality and spiritual practice.&nbsp;<em>The Humanistic Psychologist<\/em>&nbsp;26, 60-100&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Easly<\/strong>, A.T., J.F. Passineau and B.L. Driver (1990).&nbsp;<em>The use of wilderness for personal growth, therapy and education<\/em>. US Department of Agriculture, Rocky Mountain Forest and Range Experiment Station, Colorado<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Gullone<\/strong>, E. (2000). The Biophilia Hypothesis and life in the 21st century: increasing mental health or increasing pathology?<em>Journal of Happiness Studies<\/em>&nbsp;1, 293-321<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Hartig<\/strong>, T. (2008). Green space, psychological restoration, and health inequality.&nbsp;<em>The Lancet<\/em>&nbsp; 372: 1614-1615&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Hartig<\/strong>, T., M. Mang and G.W. Evans (1991). Restorative effects of natural environment experience.&nbsp;<em>Environment and Behavior<\/em>&nbsp;23, 3-26&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Kahn<\/strong>, P.H. (1997). Developmental psychology and the biophilia hypothesis.&nbsp;<em>Developmental Review<\/em>&nbsp;17, 1-61<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Kaplan<\/strong>, R. and S. Kaplan (1989).&nbsp;<em>The experience of nature: A psychological perspective.<\/em>&nbsp;Cambridge University Press, New York<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Kaplan<\/strong>, R. and J.F. Talbot (1983). Psychological benefits of wilderness experience. In: I. Altman and J.F. Wohlwill (eds.),<em>Behavior and the natural environment<\/em>, Plenum Press, New York&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Kellert<\/strong>, S. and V. Derr (1998).&nbsp;<em>National study of outdoor wilderness experience.<\/em>&nbsp;Island Press, Washington DC<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Korpela<\/strong>, K.M., M. Yi\u00e9n, L. Tyrvainen and H. Silvennoinen (2008). Determinants of restorative experiences in everyday favorite places.&nbsp;<em>Health and Place<\/em>&nbsp;14(4), 636-652&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Roe<\/strong>, J. and Aspinall, P. (2011). The restorative benefits of walking in urban and rural settings in adults with good and poor mental health.&nbsp;<em>Health and Place<\/em>&nbsp;17, 103-113<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Ulrich<\/strong>, R.S. (1977). Visual landscape preference: A model and application.&nbsp;<em>Man-Environment Systems<\/em>&nbsp;7, 279-293 |&nbsp;<strong>Ulrich<\/strong>,&nbsp; R.S. (1993).&nbsp;Biophilia, biophobia and natural landscapes. In: S.R. Kellert and E.O. Wilson (eds.),&nbsp;<em>The Biophilia Hypothesis<\/em>, Island Press, Washington, pp. 73-137<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Van den Berg<\/strong>, A.E. en M.M.H.E. van den Berg (2001),&nbsp;<em>Van buiten word je beter.&nbsp;<\/em>Alterra, Wageningen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het is algemeen bekend geworden dat natuur gezond is. \u201cVan buiten word je beter\u201d, vatten Van den berg en Van den Berg (2001) het samen, en in Engeland staat \u2018Ecotherapy\u2019 op de volksgezondheidsagenda (www.mind.org.uk). Deze erkenning kan bogen op een fundering in brede evolutionaire theorie, die wijst op het feit dat de mens in de [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-56","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/56","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=56"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/56\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/hetpadgaan.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=56"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}